Το παιδί μου πηγαίνει πρώτη φορά κατασκήνωση. Πως με συμβουλεύετε να το αντιμετωπίσω;

Η πρώτη φορά που πηγαίνει κατασκήνωση ένα παιδί ίσως είναι η πρώτη φορά που θα μείνει χωρίς τους γονείς του για για αρκετές ημέρες και αυτό κάποιες φορές είναι δύσκολο και απο την πλευρά των παιδιών αλλά και απο την πλευρά των γονιών.

Πριν ξεκινήσει η κατασκήνωση, καλό θα ήταν να γίνει μια συζήτηση με το παιδί και ίσως μία επίσκεψη στις εγκαταστάσεις μας, για να γνωρίσετε χώρους και ανθρώπους. Το παιδί θα πρέπει να έχει ενημερωθεί για τις δραστηριότητες που θα αναπτύξει στην κατασκήνωση αλλά και να αντιληφθεί οτι θα υπάρχουν και κάποιες υποχρεώσεις που πρέπει να αναλάβει, όπως, π.χ., να αυτοεξυπηρετείται, να φροντίζει τα πράγματα του κ.α.

Το παιδί είναι έτοιμο να πάει κατασκήνωση όταν και οι γονείς του είναι έτοιμοι να το αποχωριστούν. Τη στιγμή του αποχωρισμού λοιπον, κρατήστε σταθερή στάση και κρύψτε την οποιαδήποτε ανησυχία σας.

Οι πρώτες μέρες στην κατασκήνωση είναι μέρες προσαρμογής και όσο δύσκολο και αν είναι, καθημερινές πολύωρες επισκέψεις και τηλεφωνήματα μεγάλης διάρκειας δε θα βοηθήσουν το παιδί να προσαρμοστεί στην κατασκηνωτική ζωή, αλλά αντιθέτως θα το αποπροσανατολίσουν και θα το αποσυντονίσουν. Όσο καλά και να περνάει ένα παιδί είναι πολύ πιθανό ακούγοντάς σας, να στενοχωρηθεί και να νιώσει νοσταλγία για το σπίτι του. Δώστε στο παιδί σας το χρόνο που χρειάζεται, προτρέψτε το να να κάνει νέους φίλους, να ακολουθεί το πρόγραμμα της κατασκήνωσης και για οποιοδήποτε πρόβλημα αντιμετωπίζει, να ενημερώνει τους υπευθύνους της κατασκήνωσης.

Το σίγουρο είναι, οτι αν ο γονέας δείξει εμπιστοσύνη και συνεργαστεί με τους ανθρώπους της κατασκήνωσης, στο τέλος της κατασκηνωτικής περιόδου, οι μικροί μας φίλοι δε θα θέλουν να την αποχωριστούν!